Xounian toca a la puerta de Patagonia: 12/17/22

Vrijdag 16 december 2022 Villa Mañihuales – Coyhaique

Dag 40 90 km 6.31 uur gefietst gem 13.79 max 54.69 9 uur onderweg

Op tijd weg want de rit is niet van de gemakkelijkste.

Het landschap is al fietsend adembenemend, we krijgen hier niet genoeg van. Na 6 km hebben we al 5 stops ingelast om foto’s te nemen.

Het gaat op en neer zoals het past in Chile.

De weg naar Coyhaique is te verdelen in 3 stukken.

Het eerste, wijds met bergen links en rechts.

Het tweede langs beide zijden dicht begroeid.

Het laatste is, bij de afslag naar Coyhaique een mix van de twee, maar niet fijn omwille van het drukke verkeer. De laatste 10 km zijn nog pittig met stukjes ripio.

Even nog uitzoeken om de proviandtas bij te vullen. We verblijven een paar dagen op de camping.

Donderdag 15 december Refugio Rio Cesnes – Villa Mañihuales

Dag 39 67.61 km 4.53 uur gefietst gem 13.82 max 60.97 6.30 uur onderweg

We zijn blij met het zonnetje, heel blij.

Dat vertaalt zich in dikwijls stoppen om foto’s te nemen.

Deze omgeving verveelt niet, ogen en tijd te kort om te genieten.

Er zijn soorten poezen, zoals smeerpoezen

En bloempjes poezen

Woensdag 14 december 2022 Camping Leontina – Refugio Rio Cisnes

Dag 38 60.11 km 5.54 uur gefietst(gesleurd) gem 10.11 max 53.20 7 uur onderweg

Het regenende gisterenavond en deze nacht alsook tijdens onze rit, pijpenstelen. Je vraagt je af wie dat hier regisseert. Nochtans zou er sedert gisteren beter fietsweer op komst zijn. Weinig te zien van het landschap en aan de top van de Quelat zitten we in de wolken.

De Quelat is een pittige klim in ripio stijl. De rechte stukken, ça va, maar de haarspeldbochten met de losse keien wordt duwen.

De afdaling gaat over nieuw gegoten beton, met vervelende groeven terwijl de striemende regen in ons gezicht zwiept.

Onze Vlaamse fietsers die we een paar keer tegenkwamen kozen voor een lift, zittend, open en bloot, in de bak van een zware pick-up, zich stevig vastklemmend met hun ene hand aan de fiets, de andere aan de zijwand.Het betere stuntwerk op reis.

Na de afdaling nemen we tijd om te eten en wat drogere kleren aan te trekken.

En zowaar wanneer we terug een tijdje fietsen verschijnt de zon, voor even maar.

Tijd genoeg om na de vele regendagen een paar kiekjes te nemen en te genieten van het landschap.

Alles hangt te drogen.