Xounian toca a la puerta de Patagonia: 12/27/22

7 december 2022 Cochrane – Cochrane

Dag 51 Weinig gedaan, veel gebeurd.

Een dagje rust, de remmen waren aan vervanging toe.

We hebben tickets voor de boot van Caleta Tortel naar Puerto Natales, die 1 x per week uitvaart op datum van 7 januari.

En er zijn maar 2 flinke fietsdagen naar Caleta Tortel.

De camping uitbaatster is een vriendelijke, joviale, hulpvaardige dame.

Ze belt voor ons naar Tabsa.cl om te kijken of omwisseling mogelijk is voor de boottocht op 31 december.

Binnen 2 uur is alles geregeld en brengt ze ons de geprinte versie van ons ticket.

Op Nieuwjaarsnacht, 01 uur in het Nieuwe Jaar bij jullie (voor ons 21 uur 31 december) stappen wij op de boot, voor een tocht van 41 uur langs de Chileense fjorden.

Hopelijk hebben we mooi weer.

Maandag 26 december (Boxing day in New-Zealand, ben ik niet vergeten) Puerto Betrand – Cochrane

Dag 50 49.30 km 6.38 uur gefietst gem 7.43 max 25.69 8 uur onderweg

Eén van de grieten, de “zelfbenoemde eigenaar” is over haar paard getild en zwaar ten val gekomen (figuurlijk). Ik moet terug naar mijn hok. Het zit zo, elke kampeerplaats heeft een bankstel onder een afdak. Maar de juffrouw heeft haar eigen hokje goed afgeschermd tegen de harde wind die nu waait en ik zit aan haar tafeltje ons ontbijt klaar te maken. Ze maakt veel misbaar, maar waarschijnlijk ook omdat ik zie dat er overal afval en rotzooi ligt in de hoeken en in dozen. Storm in een glas water.

Kijk naar het gemiddelde van vandaag, nog minder dag gisteren.

Hoe komt dat? Weten dat niet, tot we een 20m² bord zien van het ministerie van werk, “Hier zorgen we voor werk” en wat later een wegenbouwmachine, we hebben het geweten. Wedden dat over een 7 à 8 jaar hier alles gebetonneerd is? Maar nu nog niet.

De laatste 25 km maken we kennis met de Patagonische tegenwind.

Alweer zo’n uitzonderlijk landschap, verdorie toch.

25 december 2022 Kerstdag Puerto Rio Tranquillo – Puerto Bertrand

Dag 49 68.14 km 7.53 uur gefietst (gesleurd) gem 8.63 max 43.30

10.30 uur onderweg.

In tegenstelling met alle andere ochtenden is het reeds warm, de zon schijnt uitbundig en totaal geen zuchtje wind.

Het parcours is ripio (wash-board of golfplaten reliëf) over het volledig traject, behalve een 15-tal km dat eerder gelijkt op geteerde ripio wat beter berijdbaar is.

Het gaat niet vlot, traag, de afdalingen zijn voor ons nog moeilijker of zijn we gewoon geen handige gravel bikers?

Maar desondanks stoppen we vaak om te fotograferen, gewoon adembenemend al deze diverse landschappen.

De camping.

Na zo’n een dolle rit zien we om 19.30 uur de ruime camping, een auto verlaat ze, de chauffeur sluit de poort.

Een gesprek volgt: De camping is gesloten zegt de dame, wablieft? Ja, gesloten. Maar er staan tentjes op zeg ik. Die zijn van de rafters. Om kort te zijn we zetten onze tent op en beginnen ons te installeren. 2 meiden (staff-medewerkers) komen er aan. Alweer ontspint er zich het zelfde verhaal. Wij blijven, punt uit.

Na een tijdje komen ze terug, we mogen blijven, wie gaat er ons om 20.30 uur nog wegjagen, maar betalen het dubbele wat gebruikelijk is in “ efectivo” (cash), gedaan met zagen, 2 blije gezichten.

En het begint stevig te waaien.