Donderdag 23 februari 2023 El Cóndor – Viedma

 Dag 109 ± 45 km gefietst

 

De zonsopgang van gisteren willen we nog eens meemaken. Om 6.15 uur staan we paraat met de camera op het enorme strand van El Cóndor. Doch, restanten van het onweer van gisterenavond steken daar een stokje voor, de horizon zit potdicht. Slechts een fijn streepje rozerood ... de natuur beslist.

We hebben dikke “chance” met de ruim 30 km naar Viedma, een flinke rugwind.

Eerst nog een keer naar het station voor info ivm ons vertrek van morgen, daarna brengen we de vervangfiets terug bij George, nog wat inkopen en vlug gaan dochen in het hotel.

Nog iets over fietspaden. De Argentijnen zijn van goede wil, soms willen ze een fietspad creëren. De strook is waarschijnlijk  jaren geleden eens omgeploegd. Zoals de eertste 15 km op de N1 richting El Cóndor staan regelmatig fietsborden, weliswaar niet in de juiste richting en staan dwars op de rijrichting. Gelukkig houden de chauffeurs rekening met ons.

Zoek het fietspad

Waar is het einde van het fietspad? Het begin vonden we niet.

Woensdag 22 februari 2023 El Cóndor – El Cóndor

 Dag 108

 We houden van de zon en nog meer van zonsopgang en zonsondergang.

Een zonsopgang gaat vlug en vanop het uitgestrekt strand gewoon indrukwekkend.

In de voormiddag fietsen we naar de de Rio Negro tot aan de monding. De Rio Negro mondt uit recht in de Atlantische Oceaan. Het tij komt op, een deel van het gemengd zeewater keert terug naar de rivier.

In de namiddag toeren we nog wat rond over de ripio straten. Alle straten noemen hier “Calle” met een nummer.

Het tourist buro vertelt ons dat er zich in de rotsen een van de grootste vogelkolonie ter wereld, gravende papegaaien ( Loros Barranqueros)  bevind. Ze maken van de krijtkust een zeef om te nestelen. Wel tienduizende gaten maar leeg. Wat het toerist buro niet bijverteld is dat de papegaaien in februari vertrekken  naar de pampas.

Huis te koop

Dinsdag 21 februari 2023 El Cóndor – El Cóndor

 Dag 107  Een retourtje  La Loberia, extraatje naar “Reserva Punta Bermeja”

 

Een dertig km verder langs de Ruta 1 is er ook zeeleven dus .....

Het is hoogtij, daardoor zien we niet wat we gehoopt hadden. Voor de kustlijn liggen er enorme grote zwarte platte rotsen, waar de dieren bij laagtij liggen te rusten. De beesten bevinden zich ver weg op een smalle strook dicht bij elkaar, anderen zwemmen in de branding.

Op de terugweg genieten we met volle teugen van de mooie uitgestrekte landschappen.

Net voor het dorp passeren we een monument van de gesneuvelde soldaten van de Falkland oorlog of de Malvinas zoals de Argentijnen de eilanden noemen.

De Malvinas, een overblijfsel van het “ Britse Rijk” waar de zon nooit ondergaat.

Maandag 20 februari 2023 Viedma – El Cóndor

 Dag 106   35 km   2.32 uur gefietst   gem 13.67  max 25

 

Een ander hotel, een ander ontbijt.  De ontbijtruimte bevindt zich op het gelijkvloers, een lange gang van 4 á 5 meter breed en 15 meter diep, met links en rechts tafeltjes per 2 of 4. Op de tafeltjes ligt in ruitvorm een plastiek tafelkleedje. Op het einde links een tafel met koffie, warme melk en 2 soorten suiker cornflakes. Recht voor ons een tafeltje met theezakjes, 3 soorten confituurpotjes en boter, schijfjes geroosterd Frans brood. Rechts een tafel met 2 dames die ons staan op te wachten, het ontbreekt hen alleen aan een Noord-Koreaans uniform. De kleinste ook de jongste, ik noem ze chica, voert het woord. Welke kamer señor? De procedure wordt niet verder gezet alvorens het kamernummer is genoteerd. De andere dame licht de plastiek op van 2 grote bakkersschalen en staat klaar met 2 koffie onderzetbordjes, erop 2 mini-croissants, ééntje met glazuur, het andere zonder. We kennen deze smaakloze vettige propjes en bedanken er voor. Chica wijst de kan met koffie en de kan met warme melk. Het is ver zoeken naar brood of beleg. Snel wordt een tweede mandje op de buffettafel gezet voor die hongerige fietsers. De chica en co houden alles in het oog, je weet maar nooit dat er iemand de lust bekruipt om onze croissants te verorberen. Opgelucht laden we onze fietsen richting El Cóndor.

Nu nog ons fietsstiefzusje bij zijn eigenaar brengen. George is nog niet aanwezig, zoals afgesproken stallen we haar dus bij ons vorig hotel.

En dan ....fietsen maar, joepie, wat een zalig gevoel na een paar spannende dagen.

Tegenwind, wind vanopzij, we geven er niet om, El Cóndor ligt aan de kust van de Atlantische Oceaan,  een dikke 30 km van Viedma via een kaarsrechte weg, door een pampa omgeving.

We slapen voor 3 dagen op camping met op de achtergrond het geruis van de branding van de zee.