Maandag 27 febuari 2023 Bariloche – Puella

 Dag 113  54,50 km   7.15 uur “gefietst” , 6 uur + 9 uur

 

Vroeg uit de veren, fris neen koud, nog donker als we opruimen.

We weten waar we aan beginnen, op 1 december deden we dit ook.

De fietsrit van 25 km naar de haven van Puerto Pañuelo, voelt pittiger aan als toen. We varen en fietsen los door de Andes met de organisatie “ CruceAndino”. De eerste haven is Puerto Blest, dan een fietsritje van 3 km naar Puerto Alegre voor een korte boottocht van 15 minuten tot Puerto Frias waar we definitief afscheid nemen van Argentinië, de grenswacht zet geen stempels in het paspoort, chiao en salut.

.We vertrekken laat, de organisatrice heeft geen benul wat er ons te wachten staat, nu geen voorrang bij uitstappen, bagage en douane. Sommigen hebben “het” anderen denken dat ze het zijn.  En dan, dan beginnen we eraan. Aan wat? Sleuren en trekken, duwen en uitblazen, want het ligt er nog slechter bij dan op 1 december, gewoon te gek voor woorden. Of toch niet, ik weet het niet. Het ganse traject hebben we afgestapt, misschien een paar honderd meter gefietst, als we denken nu kunnen we fietsen tot de gevreesde tuimeling. Tot 2 x toe. Pijnlijke blauwe plekken en nog minder fraais.

Het is 20.30 uur als we bij de Chileense douane aankomen. De dame heeft er zin in. Enkele tassen moeten volledig leeg, bij andere tassen steekt ze haar hand erin, gewoon eens voelen. Bizar.

 Het is 21 uur en donker als we bij het hotel aankomen, bekende gezichten, iedereen blij. Douchen en slapen, het vat is leeg, de bodem weggeslagen.

Zondag 26 februari 2023 Bariloche – Bariloche

Dag 112

Naar het centrum, slenteren tot de benedendijk. Veel volk, naar het schijnt zijn er veel Chilenen hier in Bariloche.

Morgen beginnen de scholen.

Vrijdag en zaterdag 24 & 25 februari Viedma – Bariloche

 Dag 110 en 111 met de “Tren Patagonico”

De laatste rechte lijn, letterlijk op de kaart van Argentina, van de Atlantische kust naar de voet van de Andes in 18 uur aan een rustige snelheid tussen de 30 á 60 per uur. We zijn flink op tijd om onze fietsen in het goederen compartiment te plaatsen, tussen 2 palletten groenten en fruit en vele pakjes en dozen. Een treinrit door de pampa, zo vlak als een biljarttafel enkel begroeid met struiken, het hele traject afgeboord met prikkeldraad. Vee dat soms opschrikt als de rode locomotief met zijn gevolg de stilte in het landschap verstoord. Een wondermooie zonsondergang maar niet te fotograferen door de gesloten vensters.

Het is donker, we gaan de nacht in, bij het station van San Antonio veranderen we van rijrichting, grappig, we moeten even opstaan en met een pedaal onder de zetels veranderen we mee.

Bij het instappen had ik aan de verantwoordelijke gevraagd als er plaats is in de slaapwagon, verwittig me. We zijn juist ingedommeld als hij ons wenkt. Van vertikaal waggelen naar horizontaal waggelen, het is even wennen.

Het is 8.30 uur en redelijk goed geslapen. Af en toe houden we even halt, kunnen zelfs uitstappen tot de bel ons terug binnen roept. De tocht gaat verder we naderen Bariloche, het landschap veranderd.

13.30 uur, Bariloche, fietsen onder het stof zo dik, net of ze met een schop een deel van de pampa er over hebben gekieperd. 

En wat nu, hoe geraken we in Ensenada ( Chile). Veel opties hebben we niet, slechts 1 bus op donderdagavond, dat is een linke boel. Dus gaat het met “ CruceAndes” door de Andes, boot en fiets zoals op 1 decmber, niet de gemakkelijkste weg maar nu hebben we alles zelf in de hand.

We slapen op een camping, letterlijk bergop.