Dag 53 56.13 km 5.50 uur gefietst gem 9.59 max 28.38 8 uur
onderweg
Het heeft behoorlijk geregend deze nacht, dus een natte tent in de
tas.
We zijn weg voor de laatste rit op de RUTA 7 Carratera Austral.
We zijn hier als fietser niet alleen, blijkbaar weet iedereen wie waar en in welke richting men rijdt.
Zo is er een ouder koppel uit België, wordt verteld. Hmm...
Gaan we heimwee hebben, neen en ja. Ja omwille van de uitzonderlijke
landschappen, neen omdat we genoeg hebben van het gestuiter,
gerammel, het gedokker, een slag hier en daar, wegspringende keien en
enkele chauffeurs die geen respect tonen en in volle vaart ons
voorbijsteken een stofwolk achterlatend. Neen dat gaan we niet
missen.
Als het achterwiel bergop doorslipt, blijft ook het voorwiel staan en
heeft de fietser de keuze of hij valt om of hij stapt af en gaat de
berg te voet verder.
De zon schijnt, de bittere koude tegenwind neemt nog in kracht toe.
Stipt 13 uur staan we aan de afslag richting Tortel, nog 22km.
Maar welke kilometers. Dit is de ergste ripio wat we hebben bereden.
Geen 10 meter zonder wash-board. Op een keer ben ik gaan stappen om
de spieren te ontspannen.
Wanneer we de fietsen afladen zien we het resultaat, bij de 2
achtertassen van Rita is telkens een aanhechtingsbout losgerukt.
Morgen gaan we naar de garagist of hij dat kan herstellen met 3mm
bouten en moertjes.
We zijn dus in Caleta Tortel, waar veel woningen verbonden zijn met
een soort passerel systeem, dat lijkt op een
labyrint.