Dag 103
Er is een kans
dat de fietsen morgen op de vrachtwagen naar Viedma zijn, werd ons gisteren aan
de balie van Via-Cargo gemeld, zo rond 15 uur.
Ongeduldige
zielen zoals we zijn, gaan we ’s morgens eerst nog langs bij Claro om voor de laatse
keer het Argentijns simkaartje op te laden en door te fietsen naar Via-Cargo. De
vrachtwagen is pas aangekomen en we zien van ver 1 fiets rechtopstaand op zijn
achterwiel tussen 2 palletten. Ons geluk kan niet op, maar is slechts van korte
duur. Er is maar 1 fiets (Pierre), die van Rita is voor morgen wordt ons beloofd.
Dat komt hard
aan, nooit zijn ze gescheiden geweest, er blijft ééntje verweesd achter in een
groot depot Buenes Aires. Mijn fiets kan
niets anders dan zijn stiefzus 24 uur te dulden.
In de late namiddag fietsen we richting station van Viedma. Voor zover ik weet bevinden in Europa de meeste treinstations zich in het centrum van de stad. Niet hier, een kleine 4 km van ons hotel in een bijna kale vlakte, is het staton van de “Tren Patagonico”.
https://es.wikipedia.org/wiki/Tren_Patag%C3%B3nico
Geen opmerkingen:
Een reactie posten